Single Blog Title

This is a single blog caption

Ingezonden: de Oei bokaal

De oei-bokaal heeft zijn ontstaan te danken aan Cor Janse. Cor was een gewaardeerde rechtsback bij de s.v. Lombardijen. Hij heeft zijn hele leven bij s.v. Lombardijen gevoetbald en heel zijn voetbalcarrière als rechtsback. Ik heb met Cor in het beroemde ISTA elftal, het 7de en het veteranen elftal gevoetbald, ik denk al gauw 20 jaar. Hij vormde een duo met Leo Weeda. Als er een bal bij Cor niet goed ging zei hij altijd: ”Oei”.

Het was op een zaterdagmorgen dat wij met het 7de elftal op veld 2 moesten aantreden tegen een elftal met allemaal veel jongere spelers als dat wij waren. Cor weer rechtsback, ondertekende als laatste man. Het was voor mij toen vrij eenvoudig om een opstelling te maken, want er mochten maar 13 spelers op het formulier.

Tijdens de wedstrijd werd Cor gepasseerd, en toentertijd kon ik dat nog als laatste man corrigeren. Even later werd Cor weer gepasseerd door dezelfde speler en dat was ik niet gewend van Cor, dus zei ik tegen hem van: “Hé, je man”. Weer een paar minuten later gebeurde het weer, waardoor ik wat meer krachttermen gebruikte om hem wakker te houden. Hierop werd Cor een beetje boos, en riep tegen mij: ”dat de speler zijn zoon had kunnen zijn”, dus was het niet gek dat hij dat niet kon belopen. Maar door dat voorval kwam er wat gemopper heen en weer, ook met andere spelers. De wedstrijd was afgelopen en we gingen in de kleedkamer een gezellig biertje drinken. Echter in de kleedkamer ging het gemopper onderling nog door, waarop Cor zei dat hij volgende week niet kwam voetballen. Ik was het gezeik onderling een beetje zat, dus naam ik het woord: ”Mannen, ik kijk heel de week uit naar de zaterdag, om met jullie te voetballen, en gezellig na de wedstrijd een biertje te drinken”. Het antwoordt van Cor was: “maar toch kom ik volgende week niet”. Waarop ik antwoordde: “Dat het niet veel uitmaakt, want als ik een pionnetje neerzet, heeft dat net zoveel effect”. Iedereen lag in een deuk en we gingen verder met waar we mee begonnen waren, bier drinken.

De week erop naar SHO uit. Verzamelen in de kantine van SHO, maar Cor kwam maar niet. Dus wij onderling van “hebben we het vorige week niet te hard gemaak”t, dat Cor nu echt boos is, maar we gingen toch maar verkleden. Dus we lopen de kantine uit richting de kleedkamer, en ik loop langs wat trainingsattributen. Ik draai mezelf om en zeg tegen mijn medespelers: “Cor is er ook”. De spelers kijken verbaasd om zich heen, maar zien geen Cor. “waar dan”, ik pak een pionnetje en zeg: “hier”, en steek het pionnetje in de lucht. Pionnetje meegenomen naar de kleedkamer, Cor zijn shirt, nr2, eroverheen, en “zo, Cor is er ook”.

De pion hebben we meegenomen naar de Club, Theo Daane jr heeft hem geel/zwart geverfd, en zo is de Oei-bokaal ontstaan. Hij werd uitgereikt aan degene die in het seizoen de grootste blunder had begaan, of niet te missen kansen toch gemist had.

De bokaal heeft jaren in de kantine achter de bar gestaan.

Dit was een van de anekdotes die ik mee heb beleefd door samen met Cor te voetballen. Zoals Leo Twickler al aangaf, een echte Lombardijen man.

Cor je blijft altijd in mijn hart, en doe onze maatjes Bep en Ed de groeten.

Peter Gerdes